მუხლი 1. გამოყენების სფერო
წინამდებარე პოლიტიკა განსაზღვრავს შპს „ქართულ-გერმანულ სკოლა სხივში“ (შემდგომში — „სკოლა“) მოსწავლეებს შორის კონფლიქტების ეფექტიანი გადაწყვეტის მეთოდებს, ჩართული მხარეების ინტერესების პრიორიტეტულობის გათვალისწინებით.
მედიაციის პოლიტიკა წარმოადგენს აუცილებელ ინსტრუმენტს მოსწავლეთა კონფლიქტებზე დროული და ეფექტური რეაგირების უზრუნველსაყოფად, რაც მოსწავლეებს საშუალებას აძლევს უშუალოდ მიიღონ მონაწილეობა მოგვარების პროცესში მათი კანონიერი წარმომადგენლების თანხმობით.
მუხლი 2. მოსწავლეთა მედიაციის მიზნები და მნიშვნელობა
მთავარი მიზანია კონფლიქტების მშვიდობიანი გზით მოგვარება ადრეული ჩარევის, პროაქტიული რეაგირებისა და პრევენციის მეშვეობით. პროცესში, საჭიროების შემთხვევაში, ჩართულნი არიან კანონიერი წარმომადგენლები, სკოლის უსაფრთხოების ოფიცრები და ფსიქოლოგები, რათა ყველა მხარისთვის ოპტიმალური კომპრომისული გადაწყვეტა მოიძებნოს.
მნიშვნელოვანია, რომ გადაწყვეტილებას თავად მოსწავლეებმა მიაღწიონ. სკოლის წარმომადგენელი მოქმედებს როგორც ფასილიტატორი, რათა აჩვენოს სასურველი შედეგები და წარმართოს კონსტრუქციული დიალოგი, საჭიროების შემთხვევაში კი შესთავაზოს კომპრომისზე დაფუძნებული გადაწყვეტილებები.
მუხლი 3. მედიატორის პასუხისმგებლობები
მედიატორი არის დირექტორის ბრძანებით დანიშნული პირი (ან პირები), რომელიც მუშაობს მშობლებთან, უსაფრთხოების ოფიცრებთან და ფსიქოლოგებთან თანამშრომლობით. მედიატორს უნდა შეეძლოს:
- მოსწავლეებს შორის არსებული ძირითადი დაძაბულობისა და კონფლიქტების იდენტიფიცირება.
- კონფლიქტური სიტუაციების ეფექტიანად მართვა მოსწავლეთა საუკეთესო ინტერესების გათვალისწინებით.
- მიმდინარე კონფლიქტის შესაძლო შედეგების პროგნოზირება.
- უარყოფითი შედეგების თავიდან აცილება და მოსწავლეებისათვის შექმნილი სიტუაციიდან გამოსავლის პოვნაში დახმარება.
- კონსტრუქციული დიალოგის ხელშეწყობა და სკოლის შესაბამისი სტრუქტურული ერთეულების ჩართვა.
მედიატორი ვალდებულია დაიცვას კონფიდენციალურობა და მიუკერძოებლობა. მან უნდა შექმნას კომფორტული გარემო კონფლიქტის მიზეზებისა და შესაძლო გადაჭრის გზების განსახილველად. მედიატორი მოქმედებს როგორც ნეიტრალური მხარე, რომელიც ეხმარება მოსწავლეებს გააცნობიერონ საკუთარი ინტერესები და სხვების პოზიციები.
მუხლი 4. მედიაციის დაწყების საფუძვლები და მედიატორის ფუნქციები
მედიაცია იწყება კონფლიქტის წარმოშობისას ან კონფლიქტის წინაპირობების გამოვლენის შემთხვევაში. მედიატორის მოვალეობები მოიცავს:
- კონფლიქტამდე მოსწავლეებს შორის არსებული ურთიერთობის ანალიზი.
- დავის ძირეული მიზეზების მოკვლევა (გამოკვლევა).
- მიმდინარე ფაქტობრივი მდგომარეობის შეფასება (მისი აქტუალურობისა და მოსწავლეებზე გავლენის გათვალისწინებით).
- მოსწავლეებისათვის იმის გააზრებაში დახმარება, რომ პრობლემა გადაუჭრელი არ არის და არსებობს კომპრომისული გადაწყვეტა.
- თითოეული მხარის მიერ სასურველი შედეგების შესახებ ინფორმაციის შეგროვება.
მუხლი 5. მედიაციის ეტაპები
მედიაციის პროცესი მოიცავს შემდეგ ეტაპებს:
- საერთო შეხვედრა და გაცნობა: კონფიდენციალური შეხვედრა, რომელიც სხვა თანაკლასელებისგან განცალკევებით ტარდება. მედიატორი წარმოთქვამს მოკლე შესავალ სიტყვას დაძაბულობის განმუხტვის მიზნით (ზოგჯერ იუმორის გამოყენებით) და მონაწილეებს ახსენებს შეხვედრის მიზანს. მშობლებსა და სკოლის ფსიქოლოგს შეუძლიათ დაესწრონ შეხვედრას მოთხოვნის შემთხვევაში.
- განხილვა: ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი, რომლის დროსაც მოსწავლეები გამოხატავენ კონფლიქტთან დაკავშირებულ საკუთარ შეხედულებებს, გრძნობებსა და ქცევებს. მედიატორი ხელს უწყობს დიალოგის წარმართვას, ყურადღებას ამახვილებს ძირითად საკითხზე და აჯამებს მხარეთა პოზიციებს.
- ინდივიდუალური ინტერვიუ (არასავალდებულო): მშობლის თანხმობის შემთხვევაში, მედიატორს შეუძლია მოსწავლესთან პირადად ისაუბროს, რათა დაეხმაროს მას სიტუაციის „სრული სურათის“ დანახვაში და მეორე მხარის არგუმენტებისა და გრძნობების გაგებაში.
- დასკვნითი ეტაპი: საბოლოო შეფასება ორივე მხარის მონაწილეობით. მედიატორი აჯამებს მიღებულ შედეგებს და უზრუნველყოფს პოზიტიურ ატმოსფეროს, რათა მოსწავლეებმა შეძლონ კონფლიქტამდე არსებულ ურთიერთობაში დაბრუნება.
მუხლი 6. მედიაციის შემდგომი ღონისძიებები
მუხლი 7. მიღება და ცვლილებების შეტანა
მედიაციის პოლიტიკა შემუშავდება და მტკიცდება დირექტორის ბრძანებით.
პოლიტიკაში ნებისმიერი ცვლილება, დამატება ან მისი გაუქმება ხორციელდება დამტკიცების იგივე პროცედურის შესაბამისად.